Peugeot 104 (104 Coupe ZS)

Nadwozie samonośne 5-drzwiowe (3-drzwiowe, 4-miejscowe)
-Silnik 4-suw., 4-cyl. chłodzony cieczą, umieszczony poprzecznie z przodu,’ napędza koła przednie
-Średnica cyl.xskok tłoka/poj. skokowa-72×69/1124 cm3 (75×77/1361 cm3)
-Moc maksymalna-37 kW (50 KM) przy 4800 obr/min (59 kW (80 KM) przy 5§00 obr/min)
-Stopień sprężania-9,7:1 (9,3:1)
-Skrzynka przekładniowa 4-biegowa (5-biegowa) synchronizowana
-Zawieszenie przednie: wahacze poprzeczne, zwrotnice kolumnowe typu Mc Pherson z górnymi sprężynami śrubowymi, stabilizator
-Zawieszenie tylne: wahacze wzdłużne, kolumny amortyzatorów z górnymi sprężynami śrubowymi (stabilizator)
-Hamulce dwuobwodowe (ze wspomaganiem), przednie tarczowe, tylne bębno¬we, korektor hamowania kół osi tylnej, hamulec ręczny-mechaniczny działa na koła tylne
-Ogumienie o wymiarach – 1 35SR13 (1 65/70SR1 3)
-Długość/szer./wys. pojazdu – 361,5/1 52/140 cm (336,5/152/136 cm)
-Rozstaw osi-242 cm (223 cm)
-Masa własna pojazdu-790 kg (810 kg)
-Prędkość maksymalna-1 38 km/h (164 km/h)
-Zużycie paliwa-6,1 1/100 km (7,9 1/100 km) przy l/-1 20 krri/h

Peugeot 104

Przed oficjalną prezentacją (w paryskim salonie samochodowym) na jesieni 1972 r wszyscy oczekiwali, że będzie to mały samochód o wymiarach zbliżonych np. do Morrisa Mini lub Hondy 600, a więc oczekiwano wozu 3-metrowego. Tymczasem Peugeota 104 zaliczyć trzeba do grupy pojazdów nieco większych, o długości nadwozia ok. 3,5 m i pojemności skokowej silnika 1000 cm3. Grupę tą reprezentowały w 1 972 r„ m.in. Fiat 1 27 i Renault 5. Peugeot 104 miał jednak przewagę nad konkurentami – jego nadwozie miało 4 drzwi. Był najmniejszym europejskim samochodem 4-drzwiowym i ustępował pod tym względem tylko japońskim samochodom, np. Hondzie Life, która była produkowana w wersji 2 i 4-drzwiowej.
Patrząc na nadwozie modelu 104 z boku można było przypuszczać, że w pochylonej do przodu, tylnej ścianie znajduje się klapa dużych rozmiarów, unoszona wraz o oknem tylnym-czyli piąte drzwi. Niestety tak nie było, pomimo pochylonej tylnej ściany samochód miał tylko zwykłą pokrywę, jak w klasycznym, oddzielnym bagażniku. Natomiast nie osłonięta wystającym bagażnikiem szyba tylna ulegała bardzo szybko brudzeniu, zarówno w czasie jazdy po mokrej, jak i po zakurzonej drodze. Firma nie przewidziała wycieraczki tylnej szyby.
Kierowca i pasażer siedzą z przodu na indywidualnych fotelach, które mają regulację wzdłuż nadwozia. Nie było niestety regulacji oparcia foteli, choć trzeba przyznać, że stały kąt pochylenia oparcia był trafnie dobrany.
Wskaźniki na desce rozdzielczej zgrupowane są w dwóch kolistych obudowach osłoniętych prostokątną ramką. Cała deska rozdzielcza wykonana jest z tworzywa. Prawa
strona deski rozdzielczej służy jako półka na drobne przedmioty, mapy itp. Kąt pochylenia szyby przedniej w stosunku do kąta pochylenia półki na desce rozdzielczej nie jest jednak dobrze dobrany. Przedmioty położone na półce odbijają się w szybie, a to utrudnia widoczność.
Sterowanie małym kołem kierownicy jest łatwe, natomiast trzeba się przyzwyczaić do położenia z prawej, a nie z lewej strony kierownicy dźwigni kierunkowskazów. Nie jest to chyba dobre umieszczenie, gdyż w czasie sygnalizowania zmiany kierunku jazdy ta sama prawa ręka może być potrzebna do sterowania dźwignią zmiany biegów.
Firma Peugeot znana jest z tego, że jej samochody zapewniają wygodną jazdę. W przypadku modelu 104 reguła została zachowana – samochód dobrze pokbnuje nierów¬ności nawierzchni.
Wygodna jazda wynikająca przede wszystkim z miękkiego zawieszenia kół, okupiona jest dużymi przechyłami samochodu na zakrętach. Siadając za kierownicą pojazdu po raz pierwszy trzeba brać pod uwagę tę cechę Peugeota. Energiczny, pełny skręt kół w czasie jazdy może doprowadzić do oderwania się jednego z kół tylnych od nawierzchni.
W czasie jazdy zaobserwować można jeszcze dwie cechy pojazdu: dość hałaśliwą pracę układu napędowego, słyszalną we wnętrzu nadwozia oraz umiarkowaną zdolność rozpędzania. Peugeot 104 z silnikiem o pojemności 954 cm3 rozpędzał się do prędkości 100 km/h w ciągu 20,3 s, a więc wolniej niż Fiat 1 27, który prędkość tę uzyskiwał w czasie o ok. 3 s krótszym.
Podobnie, jak Fiat 127, Peugeot 104 ma silnik umieszczony poprzecznie z przodu. Stosowanie tej koncepcji konstrukcyjnej przy małych wymiarach zewnętrznych pojazdu pozwala na uzyskanie znacznej przestrzeni użytecznej.
Kadłub silnika wykonany jest ze stopów lekkich, jako wspólny odlew wraz ze skrzynią biegów i przekładnią główną. Wspólny jest również system smarowania tych zespołów, tzn. wlewając olej do silnika napełniamy jednocześnie pozostałe dwa zespoły. Ilość oleju w bloku napędowym – 4,5 I, ale wymieniać olej trzeba często, co 5000 km przebiegu pojazdu. Podobnie jak kadłub, tak i głowica silnika wykonana jest ze śtopów lekkich. W kadłubie osadzone są mokre tuleje cylindrowe, a w głowicy znajduje się wałek rozrządu sterujący zaworami ustawionymi względem siebie pod kątem 35″. Wał korbowy osadzony w kadłubie silnika, w 5 łożyskach napędza wałek rozrządu za pomocą łańcucha, natomiast napęd od wału korbowego na skrzynię biegów przekazywany jest za pomocą trzech kół zębatych o zazębieniu czołowym. Kadłub silnika pochylony jest pod dużym kątem, bo aż 72° od pionu, ku tyłowi pojazdu; niemal leży nad skrzynią biegów i przekładnią główną, tworząc niski zespół napędowy. Wskutek pochylenia silnika uzy¬skano nad nim miejsce na koło zapasowe, a więc zwiększenie przestrzeni bagażnika do 300 dm3. Niestety, tak ustawiony silnik jest kłopotliwy w obsłudze. Jeśli np. zawory ssące można regulować normalnie od góry, po uniesieniu maski silnika, to do zaworów wylotowych może być dostęp tylko od dołu, z kanału. Trudny jest również dostęp do rozdzielacza zapłonu, do świec zapłonowych, które można wykręcić tylko specjalnym kluczem przegubowym.
Do korka wlewu oleju mocowane są przewody układu chłodzenia silnika, a także uchwyt podtrzymujący przewody wysokiego napięcia świec zapłonowych. Aby odkręcić korek wlewu, trzeba najpierw uporać się z tymi przewodami. Na ogół jednak użytkownik Peugeota 104 nie powinien«się zrażać tymi utrudnieniami-warto bowiem pamiętać, że samochody firmy Peugeot odznaczają się wysoką jakością wykonania i niezawodnością działania poszczególnych elementów.
Pierwsze serie samochodów Peugeot 104 nie miały drzwi w tylnej ścianie nadwozia. W rok po ukazaniu się pierwszego modelu 104, zademonstrowano nową wersję nadwozio- wą – coupe. Projektant nadwozia modelu 104, włoska firma Pininfarina, skróciła pojazd o ok. 20 cm, z każdego boku samochód otrzymał pojedyncze drzwi za to w tylnej ścianie znalazły się oczekiwane duże drzwi, unoszone do góry. W skróconym nadwoziu coupe jest mniej miejsca dla pasażerów jadących na tylnym siedzeniu, ale za to można je składać, powiększając tym samym przestrzeń bagażową.
Samochód coupe otrzymał w 1975 r. silnik o zwiększonej pojemności skokowej z 954 do 1124 cm3 i mocy z 34 do 48,5 kW; można było już wtedy przypuszczać, że właśnie samochód oznaczony Coupe ZS będzie najbardziej dynamicznym modelem rodziny Peugeotów 104.
Podstawowy model samochodu-ten 4-drzwiowy, dopiero w 1976 r. otrzymał dodat¬kowe drzwi w tylnej ścianie nadwozia oraz silnik o pojemności skokowej 1124 cm3. Pomieszczenie bagażowe modelu podstawowego 5-drzwiowego można zwiększyć (przez złożenie tylnego siedzenia) z 275 do 695 dm3, a modelu coupe z 135 do 440 dm3.
Ostatnią modernizacją samochodów z rodziny 104 było zastosowanie od 1983 r. w modelu Coupe ZS silnika o mocy 59 kW. Dynamika tego pojazdu jest wysoka, prędkość od 0 do 100 km/h uzyskiwana jest w ciągu 11,6 s. Samochód w wersji podstawowej, z 5-drzwiowym nadwoziem i z silnikiem o mocy 37 kW prędkość tę uzyskuje w ciągu 1 7,2 s rozpędzania.

Peugeot 504 GR (504 GRD)

Nadwozie samonośne, 4-drzwiowe, 5-miejscowe,
– Silnik 4-suw., 4-cyl. chłodzony cieczą, umieszczony z przodu pojazdu napędza koła tylne
– Średnica cyl.xskok tłoka/poj. skokowa-84×81 mm/1796 cm3 (94×83 mm/ 2304 cm3)
– Moc maksymalna – 59 kW (80 KM) przy 5500 obr/min (51,5 kW (70 KM) przy 4500 obr/min)
– Stopień sprężania-8,8:1 (22,2:1)
– Skrzynka przekładniowa 4-biegowa synchronizowana
– Zawieszenie przednie: wahacze poprzeczne, zwrotnice kolumnowe typu Mc Pherson, stabilizator
Zawieszenie tylne: oś sztywna połączona długą rurą reakcyjną-pochwą wału napędowego ze skrzynią biegów, dwa długie drążki reakcyjne, sprężyny śrubo¬we, amortyzatory teleskopowe, drążek Panharda, stabilizator,
– Hamulce dwuobwodowe ze wspomaganiem, przednie tarczowe, tylne bębnowe, hamulec ręczny-mechaniczny działa na koła tylne
– Ogumienie o wymiarach-165SR14
– Długość/szer./wys. pojazdu-448,5/1 69,5/146 cm
– Rozstaw osi-290 cm
– Masa własna pojazdu – 1130 kg (1210 kg)
– Prędkość maksymalna-156 km/h (144 km/h)
– Zużycie paliwa-9,4 1/100 km (8,7 1/100 km) przy V=M0 km/h

Peugeot 504

Charakterystyczną cechą samochodów firmy Peugeot jest to, że pozostają one przez długie lata w produkcji, w nie zmienionej formie konstrukcyjnej podstawowych zespołów. Tak było np. z modelem 404, 204, tak też się stało z modelem 504. Gdy w 1968 r. wprowadzono do produkcji nowy samochód – Peugeot 504, ósmy rok był już wytwarza¬ny, cieszący się dużą popularnością, model 404. Może właśnie dlatego firma zdecydowała się na uzupełnienie podwyższonej klasy samochodów Peugeot, obawiając się jakby o dochody ze sprzedaży małego modelu 204 z rewelacyjnymi, jak na konserwatywną firmę, rozwiązaniami technicznymi, z przednim, poprzecznie ustawionym układem napędo¬wym.
Peugeot 504 otrzymał układ napędowy klasycznie rozwiązany – silnik z przodu napędzał koła tylne. Konstrukcja silnika modelu 504 niewiele różniła się od konstrukcji silnika stosowanego w modelu 404. Zasadnicza różnica wynikała z tego, że w porównaniu z silnikiem modelu 404, zwiększono długość skoku tłoków przy identycznej średnicy cylindrów i tym samym stopniu sprężania. Wydłużając skok tłoków o 8 mm uzyskano większą pojemność silnika i wyższą moc, a więc konstrukcja silnika pozostała bez zmian. Głowica wykonana ze stopów lekkich mieści zawory ustawione w dwóch rzędach, krzyżowo, w układzie V. Wałek rorządu umieszczony jest w żeliwnym kadłubie silnika i steruje zaworami przez popychacze. Cały silnik (głowica, kadłub, miska olejowa) pochylony jest pod kątem 45° w prawo.
Zastosowano dwa systemy doprowadzania paliwa do silnika: za pomocą gaźnika lub za pomocą wtrysku paliwa do przewodów ssących. Firma oferowała również dwa rodzaje skrzynek biegów: mechaniczną i automatyczną typu ZF. Skrzynie biegów adaptowano z modelu 404. Samochód 504 z mechaniczną skrzynką biegów i z silnikiem gaźnikowym osiągał prędkość 0… 100 km/h w 14,8 s, natomiast z silnikiem zasilanym wtryskiwanym paliwem prędkość uzyskiwał w 1 2,2 s. Lepsza dynamika wozu z drugą wersją silnika wynikała z wyższej jego mocy. Silnik gaźnikowy miał moc 55,9 kW, a silnik z wtryskiem paliwa-66,2 kW. Dane te podaję dlatego, bo w dalszych latach produkcji samochodu Peugeot 504, przy zachowaniu bez zmian (w wersji podstawowej samochodu) pojem-ności skokowej silnika jego moc ulegała zmianom, zmianie ulegały elementy układu przeniesienia napędu, a także masa własna pojazdu, tym samym zmieniała się dynamika samochodu.
W 1983 r., a więc w ostatnim roku produkcji Peugeot 504 z silnikiem 1,8 I o mocy 59 kW prędkość 0…100 km/h osiągał w nieco dłuższym czasie (15,5 s) niż jego poprzednik z 1968 r. Nieco niższą dynamikę „młodszych” modeli 504 wynagrodzono zmniejszonym zużyciem paliwa. Firma podawała w 1968 r„ że samochód zużywał 11,61/100 km paliwa. Wówczas pomiary paliwa przeprowadzano (dla celów katalogowych) przy 2/3 prędkości maksymalnej samochodu. W przypadku Peugeota 504 zużycie paliwa zmierzono przy V- 104 km/h. Natomiast samochód produkowany w 1983 roku zużywał 9,4 1/100 km paliwa przy V= 120 km/h, a więc znacznie mniej.
W 1968 r. wprowadzony do produkcji Peugeot 504 miał niezależne zawieszenie tylnych kół napędowych. Przy takim rozwiązaniu przekładnia główna podwieszona jest zwykle bezpośrednio do nadwozia. Wytwarzane przez nią drgania i hałas przenoszone są na nadwozie, a przecież wozy Peugeot 404 słynęły z cichej pracy elementów podwozia. Aby zmniejszyć niekorzystne oddziaływanie przekładni głównej jest ona w 504 połączona ze skrzynią biegów rurą reakcyjną, stanowiącą pochwę wału napędowego. Reakcje od pracującej przekładni głównej przenoszone są do miejsc mocowania silnika. Ze względu na zastosowanie długiej rury reakcyjnej, przenoszone na punkty (poduszki) zawieszenia silnika siły są małe. Pomimo dokładnego dopracowania zawieszenia niezależnego tylnej osi napędowej, po kilku latach produkcji, od kwietnia 1971 roku, w wersjach kombi 504 i dwa lata później w wersji podstawowej z nadwoziem typu sedan (504 L), wprowadzono sztywny most tylny.
Peugeot 504 nie otrzymał nawet na okres przejściowy (jak starszy model 404) przekładni głównej typu ślimakowego, od początku była to przekładnia stożkowa typu hipoidalne- go.
Nadwozie samochodu Peugeot 504 zostało opracowane przez włoską firmę Pininfarina. W bocznej linii nadwozia widoczne są duże kąty pochylenia szyby przedniej i tylnej. W 1968 r. był to śmiały, nowoczesny rysunek nadwozia. Uwagę zwracała przednia część nadwozia z charakterystycznym dla tego pojazdu trapezowym kształtem reflektorów oraz „wklęsłą” maską silnika.
Model 504 był przez długi czas (do momentu ukazania się modelu 604) największym samochodem firmy Peugeot, dłuższym o 4 cm i szerszym o 7 cm od modelu 404. Jeśli różnica 4 cm w długości pojazdów nie decyduje o objętości wnętrza nadwozia, to większa o 7 cm szerokość wozu 504 wyraźnie wpływa na zwiększenie objętości użytkowej pojazdu, zwłaszcza, że kształt górnej części nadwozia jest korzystny, ma ono gięte szyby boczne.
Obszerne wnętrze Peugeota 504 zapewnia wygodną jazdę. Z przodu znajdują się dwa indywidualne fotele, które można regulować wzdłuż osi pojazdu i pochylać ich oparcia aż do uzyskania równej płaszczyzny z kanapą tylną (do spania). Oparcia przednich foteli wyposażono seryjnie w zagłówki, a pomiędzy fotelami znajduje się „wstawka” tapicerska, która pozwala na jazdę z przodu 3 osób. Z tyłu umieszczono jednolitą kanapę z chowanym środkowym podłokietnikiem. Wstawka, czyli odchylane wąskie poduszki tapicerskie, wypełniają odległość dzielącą ustawione w jednym szeregu dwa fotele przednie, Aby umożliwić jazdę 3 osób z przodu, dźwignia zmiany biegów umieszczona została przy kolumnie kierownicy. Produkowana była również wersja samochodu z dźwignią umiesz¬czoną w podłodze, ale wówczas z przodu mogły jechać tylko dwie osoby.
Wysoki komfort jazdy, na który składają się: wygodne wnętrze nadwozia i dobrze opracowany układ jezdny, to zalety Peugeota 504. Ten wysoki komfort jazdy był bezpośrednią przyczyną, że 48 dziennikarzy pism motoryzacyjnych z 13 krajów wybrało Peugeota 504 najlepszą konstrukcją 1 968 r.
Kilka miesięcy po odbiorze nagrody na „najlepszy samochód roku” Peugeot wprowadził na rynek dwie odmiany nadwoziowe modelu 504: Coupe i Cabriolet, jednocześnie wycofując z produkcji podobne odmiany nadwoziowe modelu 404. Twórca tych nadwozi, firma Pininfarina, umieściła swój znak w widocznym miejscu samochodu – najpierw na tylnych, a później na przednich błotnikach obu odmian pojazdów. Oba pojazdy, 504 Coupe i 504 Cabriolet napędzane były 4-cylindrowymi silnikami z wtryskiem paliwa, a od 1974 r. 504 Coupe otrzymała 6-cylindrowy widlasty silnik opracowany wspólnie przez trzy firmy: Peugeot, Renault i Volvo.
Oprócz wielu wersji benzynowych silników w samochodach Peugeot 504 stosowany był od 1971 r. silnik wysokoprężny. Uwzględniając wersje silnikowe i nadwoziowe tego pojazdu był on produkowany w wielkiej gamie, mógł zaspokoić potrzeby odbiorców na wygodny, duży samochód.
Peugeot 504 produkowany był długo – 15 lat.

Dane techniczne samochodu Peugeot 204 (204 Diesel)

DANE TECHNICZNE SAMOCHODU
Peugeot 204 (204 Diesel)
Nadwozie samonośne 4-drzwiowe, 5-miejscowe
– Silnik 4-suw., 4-cyl., chłodzony cieczą, ustawiony poprzecznie z przodu pojazdu, napędza koła przednie
– Średnica cyl.xskok tłoka/poj. skokowa – 78×59 mm/1127 cm3 (78×71 mm/ 1357 cm3)
– Moc maksymalna – 39,5 kW (54 KM) przy 6000 obr/min (30 kW (41 KM) przy 5000 obr/min)
– Stopień sprężania-8,8:1 (23,3:1)
– Skrzynka przekładniowa 4-biegowa synchronizowana
– Zawieszenie przednie: trójkątne wahacze poprzeczne, kolumny amortyzatorów teleskopowych Mc Pherson z górnymi sprężynami spiralnymi,
– Zawieszenie tylne: podłużne wahacze wleczone, kolumny amortyzatorów tele¬skopowych z górnymi sprężynami
– Hamulce dwuobwodowe, przednie tarczowe, tylne bębnowe z regulatorem siły hamowania, hamulec ręczny-mechaniczny działa na koła tylne
– Ogumienie o wymiarach- 145SR14
– Długość/szer./wys. pojazdu-398/1 57/140 cm
– Rozstaw osi-259 cm
– Masa własna pojazdu-880 kg (910 kg)
– Prędkość maksymalna – 141 km/h (130 km/h)
– Zużycie paliwa-7,2 1/100 km (6,0 1/100 km) przy l/=90 km/h

Peugeot 204 cz II.

Zakłady w Sochaux rozpoczęły produkcję najmniejszego modelu samochodu osobowego od wiosny 1965 r. Peugeot 204 zastąpił wycofany z produkcji model 203, który miał już niemodną linię nadwozia, podobną do linii starej Warszawy M-20.
Przygotowania do produkcji seryjnej samochodu Peugeot 204 trwały 5 lat. Dokładne opracowanie nowego samochodu pozwoliło później na wieloletnie niezmieniania produ-kowanego modelu.
Peugeot 404 produkowany był 15 lat, natomiast model 204 miał 12-letni staż produkcyjny. Zarówno jeden, jak i drugi model były chętnie nabywanymi pojazdami pomimo tego, że wcale nie należały do grupy tanich samochodów.
Peugeot 204 otrzymał nowoczesne rozwiązania zasadniczych układów: napędowego i jezdnego. Opracowanie nadwozia 204, podobnie jak dla modelu 404, Peugeot powierzył włoskiej firmie nadwoziowej Pininfarina.
Duży rozstaw osi pojazdu (259 cm) w stosunku do jego całkowitej długości (399 cm) oraz nisko przebiegająca linia maski i bagażnika w połączeniu z niewielką długością tych elementów nadwozia stwarzają dość charakterystyczną sylwetkę samochodu. Z przodu pojazdu rzucają się w oczy owalne reflektory, które wyposażono w małe dźwigienki do regulacji snopu światła w zależności od obciążenia pojazdu.
W budowie nadwozia wyraźnie uprzywilejowana jest jego część środkowa – osobowa. Wnętrze pojazdu jak na wóz średniej klasy jest bardzo obszerne. Przednie dzielone fotele oraz tylna kanapa mieszczą razem 5 osób. Oparcia przednich foteli mają regulację kąta pochylenia włącznie z możliwością poziomego ułożenia, uzyskuje się wówczas miejsce do spania dla dwóch osób. Wygodnie zajmuje się miejsce wchodząc do pojazdu przez czworo drzwi. Francuska zasada, że nadwozie podstawowe musi mieć koniecznie 4 drzwi, wersja kombi 5 drzwi, a dopiero wersje sportowe nadwozia, jak: coupe i kabriolet 2 drzwi, została i w tym modelu zachowana.
Nadwozie ma konstrukcję samonośną, wykonane jest z blachy stalowej o średniej grubości 1 mm. Element nośny, szkielet nadwozia składa się z 6 zasadniczych części: przedniej, w której mocowany jest układ napędowy i zawieszenie; środkowej – podłogowej z poprzecznymi belkami usztywniającymi; tylnej, w której mocowane jest zawieszenie tylne, zbiornik paliwa i podwieszone do podłogi bagażnika koło zapasowe. Dalsze trzy części szkieletu nadwozia tworzą: dwie (z obu stron pojazdu) ramy boczne z otworami drzwiowymi oraz dach. Do szkieletu mocowane są zewnętrzne elementy nadwozia: drzwi, błotniki przednie i tylne, pokrywa silnika i bagażnika oraz przednia ściana z kratą wlotu powietrza do chłodnicy. Części te można łatwo wymienić w razie uszkodzenia, np. wszystkie 4 błotniki mocowane są śrubami, które łatwo odkręcić. Przy dużym natężeniu ruchu, kiedy łatwo o liczne drobne kolizje, jest to cecha ułatwiająca eksploatację samochodu.

Peugeot 404

Nadwozie samonośne, 4-drzwiowe, 5-miejscowe
– Silnik 4-suw., 4-cyl., chłodzony cieczą, umieszczony z przodu pojazdu, napędza koła tylne
– Średnica cyl.xskok tłoka/poj. skokowa-84×73 mm/1618 cm3 (88×80 mm/ 1948 cm3)
– Moc maksymalna – 46,6 kW (62 KM) przy 5200 obr/min (37,5 kW (51 KM) przy 4500 obr/min)
– Stopień sprężania-7,6:1 (21,8:1)
– Skrzynka przekładniowa 4-biegowa, synchronizowana
– Zawieszenie przednie: wahacze poprzeczne, kolumny amortyzatorów teleskopo¬wych z górnymi sprężynami śrubowymi, stabilizator
– Zawieszenie tylne: oś sztywna, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe, drążek Panharda
– Hamulce dwuobwodowe ze wspomaganiem, przednie tarczowe, tylne bębnowe, hamulec ręczny mechaniczny działa na koła tylne (hamulce bębnowe przy 4 kołach)
– Ogumienie o wymiarach – 1 65SR1 5
– Długość/szer./wys. pojazdu – 445/1 62/145 cm
– Rozstaw osi-265 cm
– Masa własna pojazdu – 1070 kg (1150 kg)
– Prędkość maksymalna – 148 km/h (128 km/h)
– Zużycie paliwa-10,8 1/100 km (8,3 1/100 km) przy l/=ok. 1 10 km/h

Peugeot 404

Jak wielkim zainteresowaniem nabywców cieszył się Peugeot 404, świadczy liczba produkowanych tych pojazdów. Tak np. z ogólnej liczby 338 846 samochodów osobo¬wych wyprodukowanych w 1966 r. przez Societe Anonyme de Automobiles Peugeot, najwięcej, bo 201 735 sztuk, przypadło na model 404. W tym czasie Peugeot produkował jeszcze dwa modele-204 i 403.
Firma Peugeot zdobyła sobie wysoką ocenę już poprzednim modelem 403, który to pojazd uznano za jeden z najlepiej prowadzących się pojazdów produkowanych w Europie. Również niezawodność konstrukcji pojazdów Peugeota była szeroko znana. Specjaliści twierdzili, że w Europie solidnie produkuje samochody tylko Mercedes, Volvo, 
Saab, Volkswagen i Peugeot. Na pewno nie mylili się. Samochód Peugeot 404 prącował niezawodnie, nawet po przejechaniu wielu tysięcy kilometrów.
Pojazd posiadał kilka rozwiązań konstrukcyjnych, które rzadko można spotkać w innych samochodach. Niektóre z nich były tradycyjnie stosowane przez wytwórnię od dłuższego czasu. Takim rozwiązaniem była przekładnia główna przeniesiona do modelu 404, z poprzedniego modelu 403. Była to przekładnia ślimakowa, odmiennie skonstruowana niż powszechnie stosowane w samochodach przekładnie stożkowe, składające się z uzębionego koła talerzowego i zębnika nazywanego popularnie wałkiem atakującym. Przekładnia ślimakowa składa się ze ślimaka – wałka ukształtowanego jako śruba o kilku zwojach i koła ślimakowego (ślimacznicy) z wieńcem zębatym. Osie ślimaka i ślimacznicy są do siebie prostopadłe, ale nie leżą w jednej płaszczyźnie – ślimak może być nad lub pod kołem ślimakowym. Ślimak przekładni w Peugeocie znajduje się pod kołem ślimakowym. Jest to zaleta przekładni, gdyż umożliwia ona obniżenie wału napędowego, a więc poprowadzenie nisko podłogi samochodu, tym samym umożliwia obniżenie wysokości środka ciężkości samochodu. Inną zaletą przekładni ślimakowej jest cicha praca. Wadą ślimakowej przekładni głównej jest przede wszystkim wysoki koszt jej wykonania – ko¬nieczność stosowania drogich materiałów oraz wymagana wysoka dokładność obróbki. Przekładnia ślimakowa powinna być dobrze chłodzona (dlatego obudowa przekładni ma dużą miskę olejową), wymaga odpowiedniego oleju do smarowania powierzchni współ¬pracujących zębów. Do przekładni ślimakowej w Peugeocie stosowany był olej roślinny, najczęściej rycynowy z dodatkami zwiększającymi odporność na naciski międzyzębne oraz odporność na starzenie.
Samochody Peugeot 404 w odmianach: Familiale-(8-osobowe kombi) i Commerciale (6-osobowe kombi z powiększoną przestrzenią ładunkową), otrzymały w 1966 r. inny most tylny z przekładnią główną stożkową typu hipoidalnego. Aby uzyskać możliwość przenoszenia znacznych obciążeń użytecznych (650 kg) wzmocniono zawieszenie tylne, wprowadzono zamiast jednej (pojazd w wersji sedan) dwie sprężyny spiralne po każdej stronie zawieszenia. ,
W okresie kiedy wszystkie wytwórnie przechodziły na stosowanie wydajnych hamulców tarczowych. Peugeot stosował uparcie system bębnowy, pomimo, że samochód miał znaczną masę całkowitą i przydałyby się hamulce nieco skuteczniejsze. Celem poprawie¬nia skuteczności hamowania w modelach produkowanych od 1965 r. zastosowano podciśnieniowe urządzenia wspomagające „Hydrovac”, lecz wytwórnia nie zdecydowała się na hamulce tarczowe. Nastąpiło to dopiero w 1969 r. a więc w 9 roku wytwarzania pojazdu. Peugeot 404 otrzymał wówczas tarczowe mechanizmy hamulcowe firmy Girling, przy kołach przednich.
Silnik w swych kilku odmianach był jednostką napędową pracującą bardzo cicho i równo m.in. dzięki zawieszeniu w pojeździe. Siedząc we wnętrzu samochodu miało się wrażenie, że jego źródłem napędowym jest silnik o większej liczbie cylindrów. W połowie lat sześćdziesiątych Peugeot 404 produkowany był w pięciu odmianach silnikowych. Do dyspozycji były silniki: gaźnikowe, z wtryskiem benzyny oraz silniki wysokoprężne. Silniki miały 4-cylindry w bloku ustawionym wzdłuż pojazdu i pochylonym pod kątem: 45” (silnik benzynowy) i 20° (silnik wysokoprężny), w prawą stronę. Głowica cylidrów wykonana była ze stopu lekkiego, zawory w układzie widlastym sterowane za pośrednictwem lasek popychaczy od wałka rozrządu umieszczonego w bloku. Wał korbowy osadzony był w bloku, w 3 podporach, a później – po modernizacji silnika, w 5 podporach.
Nadwozie Peugeota 404 zostało opracowane przez włoską firmę Pininfarina. Samochód pokazany po raz pierwszy w 1960 r. znajdował się w produkcji przez 15 lat i to ciekawe-w nie zmienionej formie zewnętrznej. Nie zmieniono nawet zewnętrznych, wystających klamek drzwi. Świadczy to o dobrym guście stylistów włoskich.
Oprócz wspomnianych już wersji kombi, z dwoma i trzeba rzędami siedzeń, wytwarzane były bardzo ładne wersje nadwoziowe – coupe i kabriolet. Prócz tego wytwarzano jeszcze wersję skrzyniową Peugeota 404, typu pick-up.
Wieloletni okres produkcji samochodu wykorzystano na modernizację wnętrza nadwozia, zarówno deski rozdzielczej, jak i całego wystroju wewnętrznego, włącznie z tapiderką ścian i siedzeń.
Wnętrze nadwozia jest bardzo wygodne. Miękki© fotele przednie – dzielone i rozkładane do spania; tylna kanapa z wysuwanym środkowym podłokietnikiem. W połączeniu z miękkim zawieszeniem pojazdu, wygodna pozycja pasażerów zapewnia im duży komfort jazdy, i to nie tylko na dobrej nawierzchni.
Peugeot 404 ma, jak na samochód osobowy, duże koła i dlatego m.in. nadaje się do jazdy w trudniejszych warunkach drogowych. Nośność samochodu jest bardzo duża, oprócz czterech osób, samochód może przewieźć jeszcze 210 kg bagażu. Pod tym względem Peugeot 404 ma niewielu konkurentów. W wersji podstawowej nadwozia – sedan, celem zwiększenia pojemności bagażnika koło zapasowe przeniesione z pionowej pozycji zajmowanej po prawej stronie bagażnika i ułożono je płasko pod podłogą bagażnika. Pomimo tej zmiany wnęki kół ograniczają pojemność bagażnika, która nie jest duża, wynosi 340 dm3, natomiast podwozie, od którego zależy nośność samochodu, jest jedną z najbardziej udanych konstrukcji na świecie.
Sterowanie pojazdem jest łatwe, zębatkowa przekładnia kierownicza działa płynnie, kierownica jest samoodwracalna. Pewne kłopoty może sprawiać sterowanie skrzynią biegów za pomocą dźwigni umieszczonej przy kolumnie kierownicy. Cztery biegi do jazdy w przód ułożone są aż w trzech płaszczyznach, przy czym bieg drugi i trzeci leżą w jednej płaszczyźnie. Kierowcy, przyzwyczajeni do używania znormalizowanego układu biegów w kształcie litery H, mają początkowo przy operowaniu dźwignią trochę trudności.
Jeżeli jednak zaczniemy poruszać się w ruchu rpiejskim, kiedy często używa się biegu II i III, okazuje się, że położenie tych biegów jest bardzo wygodne.
Dzięki takim zaletom, jak całkowicie zsynchronizowana skrzynka biegów, elastyczny v silnik, mały wynoszący zaledwie 5 m promień skrętu i dobrze działający układ kierowni¬czy-prowadzenie samochodu w ruchu miejskim jest łatwe, pomimo jego znacznych wymiarów zewnętrznych.
Wśród samochodów klasy 1500-2000 cm3 pojemności skokowej silnika, Peugeot 404 zaliczany był do najbardziej komfortowych i najelegantszych. W ostatnim okresie, przed zaprzestaniem produkcji (1975 r.), Peugeot 404 był produkowany w dwóch wersjach – z silnikiem gaźnikowym i z silnikiem wysokoprężnym. Zaprzestano wcześniej produkcji samochodów w wersji nadwoziowej typu kombi, do końca pozostało tylko nadwozie typu sedan.
Peugeot 404 wyprodukowany został w liczbie 2,8 min egzemplarzy. Te świetne, niezawodne samochody (mają już mało nowoczesną sylwetkę) eksploatowane są nadal; wiele takich pojazdów można spotkać jeszcze na drogach Polski.

Peugeot

Rodzina, której nazwisko nosi firma, pochodzi z XVIII w. Na początku XIX w. istniały już zakłady mechaniczne założone przez rodzinę Peugeotów w miejscowości Herimoncourt, natomiast dwaj bracia stryjeczni Armand i Eugene w nowej firmie – „Les Fils de Peugeot Freres”, czyli „Synowie braci Peugeot”, rozpoczęli w 1885 r. produkcję rowerów.
Pierwszy samochód Peugeot wyposażony w silnik parowy skonstruowany przez Leona Serpolleta powstał w 1889, a od 1891 r. rozpoczęto budowę samochodów z silnikami benzyno-wymi Daimlera.
W 1912 r. powstała nowa fabryka w Sochaux, która rok później rozpoczęła produkcję słynnego, małego samochodu o nazwie Bebe (dzidziuś). Samochód ten skonstruował dla Peugeota Ettore Bugatti. Po zaprzestaniu produkcji Bebe, koncepcja konstrukcyjna tego wozu stosowana była po I wojnie świato¬wej. Od 1921 do 1931 r. wytwarzano bowiem małe samo¬chody o nazwie Ouadrilette, łącznie wyprodukowano ponad 94 tysiące egzemplarzy tych pojazdów.
Firma Peugeot od 1929 r. oznacza swoje pojazdy trzycyfrową liczbą z zerem w środku. Przyczyniła się do spopularyzowania silnika wysokoprężnego, jako źródła napędu samochodów osobowych. Silnik taki otrzymał w 1959 r. produkowany seryjnie Peugeot 403, w 1963 r.-Peugeot 404, a w 1967 r. rozpoczęto seryjną produkcję najmniejszego wówczas silnika Diesla stosowanego do napędu samochodu – model 204. Samochody marki Peugeot nazywano francuskimi Mercedesa¬mi. Sprawdzianem niezawodności pojazdów tej firmy była największa ilość zwycięstw w najtrudniejszym rajdzie świata, afrykańskim „Safari”.
Wytwórnia Peugeot jest pierwszą firmą francuską, która zasto-sowała w seryjnym samochodzie (model-204) przedni układ napędowy z silnikiem ustawionym poprzecznie.
Obecnie Peugeot tworzy wraz z Citroenem i Talbotem drugi po Renault, największy koncern samochodowy we Francji.

Dane techniczne samochodu Matra-Simca Bagheera

Nadwozie samonośne o stalowym szkielecie z poszyciem z tworzywa sztuczne¬go, 3-miejscowe, 2-drzwiowe
– Silnik 4-suw., 4-cyl. chłodzony cieczą, umieszczony poprzecznie tuż przed osią tylną, napędza koła tylne
– Średnica cyl.xskok tłoka/poj. skokowa – 76,6×78 mm/1442 cm3
– Moc maksymalna 62 kW (84 KM) przy 5600 obr/min
– Stopień sprężania 9,5:1
– Skrzynka przekładniowa, 4-biegowa synchronizowana, sterowana dźwignią umieszczoną w podłodze
– Zawieszenie przednie; trójkątne wahacze poprzeczne, podłużne drążki skrętne, amortyzatory teleskopowe, stabilizator
– Zawieszenie tylne; wahacze wleczone, poprzeczne drążki skrętne, amortyzatory teleskopowe, stabilizator
– Hamulce dwuobwodowe, ze wspomaganiem, tarczowe na 4 koła, hamulec ręczny-mechaniczny, działa na koła tylne
– Ogumienie o wymiarach: przód 1 55HR1 3, tył- 1 85HR1 3
– Długość/szer./wys. pojazdu – 401/1 73,7/1 22 cm
– Rozstaw osi-237 cm
– Masa własna pojazdu-980 kg
– Prędkość maksymalna – 1 85 km/h
– Zużycie paliwa-6,2 1/100 km przy \/=90 km/h i 8,2 1/100 km przy V=’\20 km/h