Peugeot 305

Od roku 1929 firma Peugeot oznacza swoje modele samochodów osobowych trzycyf-rową liczbą z zerem w środku. Nie trzeba doszukiwać się kolejności oznaczeń modeli. Pierwszy „trzycyfrowy” samochód nosił oznaczenie 201, a następny w kolejności 202 ukazał się dopiero dziewięć lat później i został poprzedzony przez modele: 301,401,601, 402, 302.
Model 305 został zaprezentowany po raz pierwszy w listopadzie 1977 r. Jest produko-wany już wiele lat i wydawać by się mogło, że niczym nie wyróżnia się spośród innych samochodów. Wnosi jednak wiele do konstrukcji współczesnego samochodu. Zaprzecza tradycyjnym twierdzeniom, że samochód średniej klasy nie zapewnia maksymalnej wygody pasażerom jadącym na tylnym siedzeniu. W Peugeocie 305 nawet przy najdalej do tyłu przesuniętym fotelu kierowcy, siedzący za nim na tylnej kanapie pasażer o wzroście 180 cm ma dużo miejsca na nogi. Obszerne pomieszczenie pasażerskie uzyskano nie przez wydłużenie nadwozia, lecz przez racjonalne wykorzystanie jego całkowitej objętości.
Francuski samochód łatwo porównać z Polskim Fiatem 125p (obecnie FSO 1500), są to pojazdy tej samej klasy, o tej samej niemal długości nadwozia (PF 125p jest krótszy tylko o 1 cm), rozstaw osi jest większy w Peugeocie 305 aż do 11,4 cm! Większy rozstawy osi umożliwia uzyskanie więcej miejsca we wnętrzu nadwozia, a to wszystko stało się możliwe dlatego, że zastosowano wbudowany ciasno poprzeczny układ napędowy. Ilość miejsca we wnętrzu nadwozia zasługuje na uwagę również dlatego, że nadwozie Peugeota 305 ma oddzielny bagażnik, nie związany razem z przestrzenią pasażerską, jak to ma miejsce w nadwoziach typu kombi. Kiedy wprowadzano do produkcji Peugeota
305, wygasła moda na nadwozia typu fast back, ze „ściętą” tylną ścianą, a dowodem tej tendencji było ukazanie się w lutym 1977 r. samochodu Volkswagen Derby z oddzielonym od pomieszczenia pasażerskiego bagażnikiem.
Wnętrze nadwozia samochodu Peugeot 305 jest nie tylko obszerne, ale i dobrze wyposażone. Przyjemnie jechać tym pojazdem-odnosi się wrażenie, że jedziemy samochodem powyżej średniej klasy. Indywidualne fotele z przodu oraz tylna jednolita kanapa są dobrze ukształtowane i pokryte przyjemną w fakturze tkaniną tapicerską. Na tylnym siedzeniu mogą jechać 3 osoby, gdy jadą tylko dwie można środkowy element oparcia opuścić do dołu tworząc szeroki, wygodny podłokietnik.
Nowoczesny kształt oraz funkcjonalne rozwiązanie ma deska rozdzielcza samochodu. Wykonana jest z matowego tworzywa sztucznego i ukształtowana tak, że tworzy daszek osłaniający wskaźniki przed odblaskami, a po prawej stronie ma głębokie przetłoczenie na podręczne przedmioty. Pod tą półką znajduje się jeszcze schowek zamykany na kluczyk. Dobrany jest właściwie kąt ustawienia koła kierownicy, której obwód wykonany z tworzywa ma odpowiednią grubość. Koło kierownicy jest blisko deski rozdzielczej, więc łatwo sięga się do przełączników.
Wyposażenie wnętrza (m.in. zagłówki przy przednich fotelach, pasy bezpieczeństwa dla pasażerów siedzących z tyłu oraz zegar kwarcowy na desce rozdzielczej i inne elementy) jest zależne od wersji pojazdu. Były trzy podstawowe wersje: GL (Grand Luxe), GR (Grand Routióre) i SR (Super Routiere). Oprócz wyposażenia wnętrza różnica pomiędzy trzema wersjami polegała na zastosowaniu silnika. Wersje GL i GR miały silnik o pojemności skokowej 1300 cm3, natomiast wersja SR silnik 1500 cm3. Gama odmian samochodu została powiększona w 1979 r. po wprowadzeniu silnika Diesla do wersji GL i SR, a rok później wprowadzono do produkcji samochód 305S wyposażony w silnik 1 500 cm3 o zwiększonej mocy do 65,46 kW (89 KM). W roku 1980 rozpoczęto produkcję samochodu w wersji kombi, a w 1982 r. model GT otrzymał silnik benzynowy 1 580 cm3, natomiast wersje GL i SR otrzymały silnik Diesla o pojemności 1 905 cm3.
Źródłem napędu samochodu.są (oprócz silnika Diesla) 4-cylindrowe jednostki benzynowe umieszczone poprzecznie z przodu samochodu i pochylone pod kątem 20° do przodu. Pochylenie silnika do przodu ma na celu nie tylko umożliwienie konstruktorowi nadwozia obniżenie linii maski silnika, ale również poprawienie dostępu do osprzętu silnika znajdującego się na „tylnej” jego ścianie.
Silniki Peugeota 305 to nowoczesne jednostki napędowe z wałkiem rozrządu umiesz-czonym w głowicy wykonanej ze stopów lekkich – napęd wałka rozrządu odbywa się za pośrednictwem łańcucha, a nie modnego paska zębatego. Silnik 1300 cm3 pochodzi z wcześniej wytwarzanego samochodu Peugeot 304; silnik 1 500 cm3 ma taką samą średnicę cylindrów, skok tłoków wydłużony z 67,5 mm do 77 mm.
Rozwiązanie konstrukcyjne zespołu napędowego samochodu Peugeot 305 nie ułatwia wykonywania napraw i obsługi. Silnik, skrzynka biegów i przekładnia główna znajdują się we wspólnej obudowie, wspólne jest też smarowanie tych trzech podzespołów. Gdy istnieje konieczność poważniejszej naprawy silnika albo skrzyni biegów, trzeba cały zespół napędowy wymontować z samochodu. Również zwykłe czynności obsługowe są utrudnione, ponieważ świece zapłonowe, gaźnik, rozrusznik, cewka zapłonowa, rozdzie-lacz zapłonu oraz pompa paliwowa umieszczone są przy „tylnej” ścianie silnika od strony przegrody pasażerskiej – trudny jest dostęp do tych elementów pomimo nachylenia silnika. Łatwo jest natomiast dostać się do alternatora, który umocowano w górnej części przedniej ściany silnika, nad 6-łopatkowym wentylatorem włączanym sprzęgłem elektro¬magnetycznym. Pomimo, utrudnionego dostępu do osprzętu silnika (a może właśnie dlatego) czynności obsługowe sprowadzono do minimum.
Na pewno zainteresuje Czytelników częstotliwość wymiany oleju smarującego trzy ważne podzespoły. Otóż olej wymienia się niezbyt często, bo co 7,5 tysiąca kilometrów przebiegu pojazdu, w ilości-4 I. Wytwórnia zaleca stosowanie oleju 10W40. Powróćmy do nadwozia. Jest ono opracowane z uwzględnieniem wyników uzyskanych w czasie badań eksperymentalnych samochodów bezpiecznych. Oprócz tzw. stopniowanej sztywności nadwozia, przy sztywnej, bardzo mocnej części pasażerskiej oraz łatwiej odkształcającej się części pomieszczenia silnika i bagażnika samochód ma dodatkowe wzmocnienie drzwi bocznych. W bezpiecznym miejscu umieszczony jest zbiornik paliwa o pojemności 43 I. Znajduje się on pomiędzy tylnymi kołami, a od tyłu chroniony jest płasko ułożonym kołem zapasowym. Zbiornik paliwa oraz koło zapasowe znajdują się pod podłogą bagażnika. Bagażnik mimo nie największej pojemności – 340 dm3-ma bardzo korzystny kształt prostopadłościanu.
Własności ruchowe samochodu Peugeot 305-1 300, to: prędkość maksymalna ok. 1 50 km/h oraz rozpędzanie do prędkości 100 km/h w ciągu 1 7,0 s (wersja SR-1 500 w ciągu 13,2 s). Przy obecnym dążeniu do zmniejszenia zużycia paliwa. Peugeot 305 uważany jest za samochód mało ekonomiczny w porównaniu z innymi pojazdami francuskimi. Dążeniem do zmniejszenia ilości zużywanego paliwa należy tłumaczyć wprowadzenie do samochodu silnika Diesla. Peugeot 305 GLD wyposażony w silnik Diesla o pojemności skokowej 1905 cm3 i mocy 48 kW (65 KM) zużywa przy prędkości jazdy 90 km/h zaledwie 4,6 1/100 km paliwa. Dynamika samochodu z silnikiem Diesla nie jest niska, prędkość maks. 152 km/h, rozpędzanie 0…100 km/h w ciągu 16,5 s.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *